Göndereyim mi bu mektubu?

2,5 yıl süren ilişkinin ardından terk eden ve hakaret eden sevgilime.
Mektubun başlangıç cümlesini seçemedim kusura bakma. Sevgili eski sevgilim diye girsem baştan içine etmiş olurum galiba : )
Yüz yüze konuşma şansımız ne yazık ki olmadı. Böyle zamanlarda hep kapatırsın kendini ve çözülmeyi hiç sevmezsin bilirim. Hep senin kurallarına göre oynadık zaten. Bana duyduğun öfkeyi, benimle yüzleşmekten kaçmanı hiç anlamamıştım. Girdiğim şoktan çıkmam ve bir daha bakmam gerekiyormuş. Hep dersin ya bana ''kendine saygın olsun, sana böyle davranmama izin verme vs.'' Ben de hep bunun altında ezilirdim, dönüp dolaşıp sana kızmak yerine kendimi suçlardım, ama artık görüyorum.
Senin öfken; suçluluğunla yüzleşmekten kaçmak ve sorularıma verebilecek tek bir cevabın bile olmamasından kaynaklıymış. Öfken aslında kendineymiş senin. Sana güzel gelen her bir yanım, zamanla sıradanlaştırdığın ve çokta önemi olmayan şeylere dönüştüyse bu benim suçum değil. Sen bana acı sözler söylerken gözümden yaş gelmesi benim zayıflığım ya da suçum değil. Kaybetmekten korkmam da benim suçum ya da zayıflığım değil. Beni bunun böyle olduğuna inandırdın ve bunun nasıl acımasızca ve bencilce bir şey olduğunu ne yazık ki artık görüyorum.
Çok uzatmayayım. Beni anlar mısın, anlamaz mısın bilmiyorum, ama yazayım ve bitireyim.
Alfa bir erkek olamadığım için üzgünüm : ) Eminim çok daha çekici ve arzulanan biri olurdum. Hamurumda yok ne yapalım Beta olarak takılacağız artık :) Algılarını yönetemem ve bununla uğraşacak kadar boş bir adam olmadım hiç bir zaman. Neysee senin zayıflık, güçsüzlük olarak algıladığın şeyi açıklıyorum sana artık, çünkü bilmek hakkın.
Ben sana kadar hiç böyle biri değildim. Canımı yakanın canını yakar, haklıysam dönüp bakmazdım bile. Galiba hayatımda ilk defa bir kadını egomdan daha çok sevip onun önüne koydum. En çekilmez, en zorlayıcı zamanlarında bile sırt dönmek, karşı atak yapmak yerine uzlaşmacı olmaya çalıştım. Farkında mıydın bilmiyorum, ama bazen yanında var olabilmek ve sakin kalabilmek çok zordu. Ee tabii sen de saygını yitirdin böyle olunca. Çünkü ben zayıftım, güçsüzdüm, takıntılıydım, saplantılıydım. Bir insan neden böyle davranırdı ki yoksa? İşte bunun cevabını göremedin... Her ihtimal geldi de aklına, seni çok sevdiğim ihtimalini hep atladın yavrum. Canın saolsun... Bir daha bu kadar sevilir misin bilmem, ama ben yine böyle severim günün birinde. Beni çok yordun, çok sorgulattın kendimi, ama ben olduğum adamı seviyorum. İnsanlara ve inanmaya küstüremedin beni.
Hoşçakal...

Okumaya devam

0 0

Diğer Görüşler İçin Aşağı Kaydır

Senin Görüşün Nedir? Hemen Üye Ol!

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

2 0
  • ayy keşke biri de bana mektup yazsa. okumadım ama gönder ayol

    • Keşke yazmak zorunda olmasam diyorum ben de :D

    • yani kızın boşuna egosunu okşamış olursun ama üff okumayı çok isterdim de şimdi özenirim duygusallaşırım ondan okumadım :d keşke olmasaydın

    • Egosunu okşama konusunda sana katılıyorum. Ama hem terk edip, hem de suçlayan taraf oydu ve basit bir kavgayı bahane etti. Her şey içimde kaldı. Bu hafta sonu tatile gidecektik mesela. 2 hafta önce plan yapmıştık. Bu bir şaka olmalı : )

    • Hepsini Göster
  • kaç yılındayız mektub mu kaldı artık

    • yüzleşemiyorsan? Haksızlık edip gittiyse ve boğazına bir yumruk oturduysa?