Seküler birisiyim ve hayatıma alacağım kişi de benim gibi olmalı, ama neden hiç yok böyle insanlar?

neden herkes karşıdakine inancı hakkında soru sormuyor ve onu kendisi gibi sanki müslüman olmak zorundaymış gibi düşünüyor?

Ama mesela sorduğumda da hiçbirisi dini gerekliliği yerine getirmiyor, sadece inanıyorum demekle inanılıyor mu?

ve işin garibi ise dini inancına bu kadar düşkün olmayan kişiler daha çok karşıdakini kabul etmiyor. toplumumuzda çok üzerine durulması gereken bir konu bu bence.

ilerde doğacak çocuğumu ben böyle büyütmek istemiyorum. küçük yaşlarda aklına sokmaktansa olgun bir yaşta kendisinin araştırıp neye inanmak istiyorsa inanmasını sağlarım.

sizin görüşünüz nedir?

1 0

Bi’Bot Seçimi

Çok Süper Görüş
  • Yüzde doksan dokuzu Müslümün olan bir ülkede insanların herkesi kendisi gibi düşünmesi normal değil mi? Herkes belli bir kültürle aynı kültürle büyüyor. Farklı insanları pek görmüyorlar. Görünmeyen şey insanlara elbette garip gelecektir. Pavlovun klasik koşullanması ile aynı şey bu. Her zil çaldığında et veriliyor peki verilmek zorunda mı

    • Yüzde 99 dediniz, peki bunu siz kendiniz araştirdiniz mi? Bu bilgiye nasil vardiniz? Varsaniz bile niyet ile söylemin birbirinden farklı olduğunu da anlamaniz gerekir

    • Niyetimiz yaşadığımız topluma ve gördüklerimize göre olur. Arabistan'da kadınların araba sürmesi olay oldu kadını arabada yaktılar mesela. Niye yaptılar bunu? Çünkü insanlar görmemiş, kültürlerine aykırı. İnsanlar inançsız insanların hiçbir korukusu olmayacağını onların her şeyi yapabileceğini düşünüyor bu da bir çatışma oluşturuyor. Türk toplumunda inanç bireyseldir çok karışmayız ama bizimle olan ilişkilerinde dikkat ederiz düşüncesi var. Ama tabi yaş yukarı gittikçe bu oran düşer. İnançsızlara duyulan koku ve güvensizlik artar. Yüzde doksan dokuz hep söylenen bir şey. çeşitli araştırma verileri de var bununla ilgili. Ben genç nesilde %85-90 bandında olduğunu düşünüyorum

Diğer Görüşler İçin Aşağı Kaydır

Senin Görüşün Nedir? Hemen Üye Ol!

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

0 2
  • Çünkü insan gerçekten anlaşabileceği ve değer verebileceği insanları bulmakta çok zorlanıyor. yani bende mesela aşık olacağım kadının tıpkı bana benzemesini istiyorum yani karakterimizin çok iyi uyması ve çok iyi anlaşmak aynı zevklerden hoşlanmak gibi. ama maalesef insanın hayalinde ki gibi birisi hiç bir zaman çıkmıyor karşısına gerçi aşk bu ne zaman çıkacağı belli olmuyor ama yine de hayal kırıklığı yaşamamak için beklentimi oldukça düşük tutuyorum.

  • Nasıl ilk bu yönelimde bulundun?

    • Liseye ilk başladığım zamanlarda, dine uzak oldugumu anlamıştım.

Sen de görüşünü paylaşmak ister misin?